Spring til indhold

benim

Fra Wiktionary

Tyrkisk

Personlige pronominer på tyrkisk
Nominativ Akkusativ Dativ Lokativ Ablativ Possessiv
1. pers. sing. ben beni bana bende benden benim
2. pers. sing. sen seni sana sende senden senin
3. pers. sing. o onu ona onda ondan onun
1. pers. plur. biz bizi bize bizde bizden bizim
2. pers. plur. siz sizi size sizde sizden sizin
3. pers. plur. onlar onları onlara onlarda onlardan onların

Adjektiv

benim

  1. min, mit, mine.

Sprogbrug

På tyrkisk er besiddende adjektiver valgfri, men besiddende suffikser er obligatoriske. Brugen af besiddende adjektiver og suffikser sammen resulterer i en vægt på besiddelse.

araba (bil) → arabam (min bil) / benim arabam (min bil)
ev (hus) → evim (min hus) / benim evim (min hus)
fotoğraf (fotografi) → fotoğrafım (mit fotografi) / benim fotoğrafım (mit fotografi)
okul (skole) → okulum (min skole) / benim okulum (min skole)
yüz (ansigt) → yüzüm (mit ansigt) / benim yüzüm (mit ansigt)