domuz
Udseende
Tyrkisk

Etymologi
Fra oldtyrkisk 𐱃𐰆𐰭𐰆𐰕 (toŋuz).[1]
Udtale
Substantiv
domuz
Bøjning
Bøjning af „domuz“
| Ental (tekil) | Flertal (çoğul) | |
|---|---|---|
| Nominativ (yalın) | domuz | domuzlar |
| Akkusativ (belirtme) | domuzu | domuzları |
| Dativ (yönelme) | domuza | domuzlara |
| Lokativ (bulunma) | domuzda | domuzlarda |
| Ablativ (ayrılma) | domuzdan | domuzlardan |
| Genitiv* (tamlayan) | domuzun | domuzların |
* Genitiv betragtes ikke som en "kasus" ifølge tyrkisk grammatik.
Med besiddende suffikser
* Genitiv betragtes ikke som en "kasus" ifølge tyrkisk grammatik.
