Spring til indhold

Enkelin

Fra Wiktionary

Tysk

Etymologi

Enkel + -in[1]

Udtale

Substantiv

Enkelin hunkøn

  1. (familie) kvindeligt barnebarn

Bøjning

Ental Flertal
Nominativ die Enkelindie Enkelinnen
Genitiv der Enkelinder Enkelinnen
Dativ der Enkelinden Enkelinnen
Akkusativ die Enkelindie Enkelinnen

Kilder

  1. Enkelin“ i Digitales Wörterbuch der deutschen Sprache