örümcek
Udseende
Tyrkisk

Etymologi
Fra oldtyrkisk 𐰇𐰼𐰇𐰢𐰲𐰚 (örümçek), “‘lille strikker’”).[1]
Udtale
Substantiv
örümcek
Bøjning
Bøjning af „örümcek“
| Ental (tekil) | Flertal (çoğul) | |
|---|---|---|
| Nominativ (yalın) | örümcek | örümcekler |
| Akkusativ (belirtme) | örümceği | örümcekleri |
| Dativ (yönelme) | örümceğe | örümceklere |
| Lokativ (bulunma) | örümcekte | örümceklerde |
| Ablativ (ayrılma) | örümcekten | örümceklerden |
| Genitiv* (tamlayan) | örümceğin | örümceklerin |
* Genitiv betragtes ikke som en "kasus" ifølge tyrkisk grammatik.
Med besiddende suffikser
* Genitiv betragtes ikke som en "kasus" ifølge tyrkisk grammatik.
