varen

Fra Wiktionary
Spring til navigation Spring til søgning

Dansk

Substantiv

varen fælleskøn

  1. Bestemt form ental af vare.

Nederlandsk

Udtale

Substantiv

varen

  1. (plante) bregne

Bøjning

Best. Ental
de varen
Ental diminutiv
 ―
Flertal
varens
Flertal diminutiv
 ―

Verbum

varen

  1. (til vands) at sejle

Bøjning

Lang tillægsform varend
Førnutid hebben / zijn gevaren
Bydemåde vaar(t)
ik jij/je, u hij, zij/ze, het wij/we, jullie, zij/ze
Nutid vaar vaart vaart varen
Datid voer voer voer voeren

Kilder

  • varen“ i vanDale woordenboek