satisfacere

Latin

Etymologi

Fra satis +‎ facere.

Udtale

• IPA: /sa.tisˈfa.ke.ɾe/, X-SAMPA: /sa.tis"fa.ke.4e/

Verbum

facere

1. at tilfredsstille

   Mihi ipse numquam satisfacio. — “Jeg tilfredsstiller aldrig mig selv.”

Konjugation

Konjugation af satisfacere

upersonlige former		aktiv			passiv
		præsens	perfektum	futurum	præsens	perfektum	futurum
infinitiv		satisfacere	satisfēcisse	satisfactūrus esse	satisfierī	satisfactus esse	satisfactum īrī
participium		satisfaciēns	—	satisfactūrus -ra, -rum	—	satisfactus -ta, -tum	—
indikativ		singulær			pluralis
		første	anden	tredje	første	anden	tredje
aktiv	præsens	satisfaciō	satisfacis	satisfacit	satisfacimus	satisfacitis	satisfaciunt
	futurum	satisfaciam	satisfaciēs	satisfaciet	satisfaciēmus	satisfaciētis	satisfacient
	imperfekt	satisfaciēbam	satisfaciēbās	satisfaciēbat	satisfaciēbāmus	satisfaciēbātis	satisfaciēbant
	perfekt	satisfēcī	satisfēcistī	satisfēcit	satisfēcimus	satisfēcistis	satisfēcērunt
	futurum perfektum	satisfēcerō	satisfēceris	satisfēcerit	satisfēcerimus	satisfēceritis	satisfēcerint
	plusquamperfekt	satisfēceram	satisfēcerās	satisfēcerat	satisfēcerāmus	satisfēcerātis	satisfēcerant
passiv	præsens	satisfīō	satisfīs	satisfit	satisfīmus	satisfītis	satisfīunt
	futurum	satisfīam	satisfīēs	satisfīet	satisfīēmus	satisfīētis	satisfīent
	imperfekt	satisfīēbam	satisfīēbās	satisfīēbat	satisfīēbāmus	satisfīēbātis	satisfīēbant
	perfekt	satisfactus sum	satisfactus es	satisfactus est	satisfactī sumus	satisfactī estis	satisfactī sunt
	futurum perfektum	satisfactus erō	satisfactus eris	satisfactus erit	satisfactī erimus	satisfactī eritis	satisfactī erunt
	plusquamperfekt	satisfactus eram	satisfactus erās	satisfactus erat	satisfactī erāmus	satisfactī erātis	satisfactī erant
konjunktiv		første	anden	tredje	første	anden	tredje
aktiv	præsens	satisfaciam	satisfaciās	satisfaciat	satisfaciāmus	satisfaciātis	satisfaciant
	imperfekt	satisfacerem	satisfacerēs	satisfaceret	satisfacerēmus	satisfacerētis	satisfacerent
	perfekt	satisfēcerim	satisfēcerīs	satisfēcerit	satisfēcerīmus	satisfēcerītis	satisfēcerint
	plusquamperfekt	satisfēcissem	satisfēcissēs	satisfēcisset	satisfēcissēmus	satisfēcissētis	satisfēcissēnt
passiv	præsens	satisfīam	satisfīās	satisfīat	satisfīāmus	satisfīātis	satisfīant
	imperfekt	satisfierem	satisfierēs	satisfieret	satisfierēmus	satisfierētis	satisfierent
	perfekt	satisfactus sim	satisfactus sīs	satisfactus sit	satisfactī sīmus	satisfactī sītis	satisfactī sint
	plusquamperfekt	satisfactus essem	satisfactus essēs	satisfactus esset	satisfactī essēmus	satisfactī essētis	satisfactī essent
imperativ		aktiv			passiv
		præsensanden	futurumanden	futurumtredje	præsensanden	futurumanden	futurumtredje
singulær		satisface	satisfacitō	satisfacitō	satisfī	satisfītō	satisfītō
pluralis		satisfacite	satisfacitōte	satisfaciuntō	satisfīte	satisfītōte	satisfīuntō

Afledte ord

Catalansk: satisfer Engelsk: satisfy Fransk: satisfaire Galicisk: satisfacer

Italiensk: satisfare Portugisisk: satisfazer Rumænsk: satisface Spansk: satisfacer