ijsbreker

Nederlandsk

Etymologi

ijs +‎ breken

Substantiv

ijsbreker hankøn

1. isbryder

Bøjning

Best. Ental de ijsbreker

Ental diminutiv ijsbrekertje

Flertal ijsbrekers

Flertal diminutiv ijsbrekertjes

Kilder

• „ijsbreker“ i vanDale woordenboek