breken

Fra Wiktionary
Spring til navigation Spring til søgning

Nederlandsk

Udtale

Verbum

breken

  1. knuse
  2. brække
  3. bryde
  4. briste

Bøjning

Lang tillægsform brekend
Førnutid hebben gebroken
Bydemåde breek(t)
ik jij/je, u hij, zij/ze, het wij/we, jullie, zij/ze
Nutid breek breekt breekt breken
Datid brak brak brak braken

Kilder

  • breken“ i vanDale woordenboek