Spring til indhold

Wanderin

Fra Wiktionary

Tysk

Etymologi

Wanderer + -in[1]

Udtale

Substantiv

Wanderin hunkøn

  1. vandrer (kvindelig person)

Bøjning

Ental Flertal
Nominativ die Wanderindie Wanderinnen
Genitiv der Wanderinder Wanderinnen
Dativ der Wanderinden Wanderinnen
Akkusativ die Wanderindie Wanderinnen

Kilder

  1. Wanderin“ i canoo.net