Spring til indhold

Norwegisch

Fra Wiktionary

Tysk

Etymologi

Norwegen +‎ -isch[1]

Udtale

Substantiv

Norwegisch intetkøn

  1. (sprog) norsk

Bøjning

Ental Flertal
Nominativ das Norwegisch—
Genitiv des Norwegischs—
Dativ dem Norwegisch—
Akkusativ das Norwegisch—

Kilder

  1. ↑ „Norwegisch“ i Digitales Wörterbuch der deutschen Sprache