Anrufbeantworter
Udseende
Tysk
Etymologi
Anruf (“opkald”) + Beantworter (“svarer”).[1]
Udtale
Substantiv
Anrufbeantworter hankøn
Bøjning
| Ental | Flertal | |
|---|---|---|
| Nominativ | der Anrufbeantworter | die Anrufbeantworter |
| Genitiv | des Anrufbeantworters | der Anrufbeantworter |
| Dativ | dem Anrufbeantworter | den Anrufbeantwortern |
| Akkusativ | den Anrufbeantworter | die Anrufbeantworter |
Kilder
- ↑ „Anrufbeantworter“ i canoo.net
