αετός

Græsk

Etymologi

Fra oldgræsk ἀετός

Substantiv

αετός hankøn

1. ørn

Bøjning

Kasus	Ental	Flertal
Nominativ	ο αετός	οι αετοί
Genitiv	του αετού	των αετών
Akkusativ	το(ν) αετό	τους αετούς
Vokativ	αετέ	αετοί

Kilder

• „αετός“ i Dictionary of Standard Modern Greek