uitstappen

Fra Wiktionary
Spring til navigation Spring til søgning

Nederlandsk

Udtale

Verbum

uitstappen

  1. at stige ud
  2. at stå af

Bøjning

Lang tillægsform uitstappend
Førnutid hebben uitgestapt
Bydemåde stap(t) uit
ik jij/je, u hij, zij/ze, het wij/we, jullie, zij/ze
Nutid stap uit stapt uit stapt uit stappen uit
Datid stapte uit stapte uit stapte uit stapten uit

Antonymer

  1. at instappen
  2. at stå på

Kilder