tijd

Fra Wiktionary
Skift til: navigering, søgning

Nederlandsk

Udtale

Substantiv

tijd hankøn

  1. (uafbrudt enhed) tid
  2. (tidspunkt) tid
  3. (grammatik) tid

Bøjning

Best. Ental
de tijd
Ental diminutiv
tijdje
Flertal
tijden
Flertal diminutiv
tijdjes

Kilder

  • tijd“ i vanDale woordenboek