staður

Fra Wiktionary
Spring til navigation Spring til søgning

Færøsk

Etymologi

Fra oldnordisk staðr.

Substantiv

staður m (flertal staðir)

  1. sted
  2. stad

Bøjning

Bøjning Ental Flertal
Ubestemt Bestemt Ubestemt Bestemt
Nominativ staður staðurin staðir staðirnir
Akkusativ stað staðin staðir staðirnar
Dativ stað/
staði
staðnum/
staðinum
støðum/
staðum
støðunum/
staðunum
Genitiv staðar staðarins staða staðanna


Beslægtede ord og fraser

Kilder

staðuri Føroysk orðabók


Islandsk

Etymologi

Fra oldnordisk staðr.

Substantiv

staður m (flertal staðir)

  1. sted

Kilder

Icelandic Online Dictionary and Readings „staður