liegen
Udseende
Nederlandsk
Etymologi
Fra middelnederlandsk liegen, fra oldnederlandsk liogan.
Udtale
Verbum
liegen
Bøjning
| Lang tillægsform | liegend | |||
| Førnutid | hebben gelogen | |||
| Bydemåde | lieg(t) | |||
| ik | jij/je, u | hij, zij/ze, het | wij/we, jullie, zij/ze | |
| Nutid | lieg | liegt | liegt | liegen |
|---|---|---|---|---|
| Datid | loog | loog | loog | logen |
Kilder
- „liegen“ i vanDale woordenboek
Tysk
Etymologi
Fra oldhøjtysk liggen.[1]
Udtale
Verbum
liegen
- at ligge
Bøjning
| Ordstammen | Hjælpeverbum | Præteritum participium | Præsens participium | |||
|---|---|---|---|---|---|---|
| lieg/præteritum: lag | haben eller sein | gelegen | liegend |
Konjugation af liegen
| Person | Præsens | Præteritum | Perfektum | Pluskvamperfektum | Futurum I | Futurum II | Imperativ | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ich | liege | lag | habe gelegen | hatte gelegen | werde liegen | werde gelegen haben | – | |
| du | liegst | lagst | hast gelegen | hattest gelegen | wirst liegen | wirst gelegen haben | lieg, liege | |
| er, sie, es | liegt | lag | hat gelegen | hatte gelegen | wird liegen | wird gelegen haben | – | |
| wir | liegen | lagen | haben gelegen | hatten gelegen | werden liegen | werden gelegen haben | – | |
| ihr | liegt | lagt | habt gelegen | hattet gelegen | werdet liegen | werdet gelegen haben | liegt | |
| sie, Sie | liegen | lagen | haben gelegen | hatten gelegen | werden liegen | werden gelegen haben | liegen Sie |