lernen
Udseende
Tysk
Etymologi
Fra oldhøjtysk lernēn.[1]
Udtale
Verbum
lernen
- at lære
Bøjning
| Ordstammen | Hjælpeverbum | Præteritum participium | Præsens participium | |||
|---|---|---|---|---|---|---|
| lern/præteritum: lernte | haben | gelernt | lernend |
Konjugation af lernen
| Person | Præsens | Præteritum | Perfektum | Pluskvamperfektum | Futurum I | Futurum II | Imperativ | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ich | lerne | lernte | habe gelernt | hatte gelernt | werde lernen | werde gelernt haben | – | |
| du | lernst | lerntest | hast gelernt | hattest gelernt | wirst lernen | wirst gelernt haben | lern, lerne | |
| er, sie, es | lernt | lernte | hat gelernt | hatte gelernt | wird lernen | wird gelernt haben | – | |
| wir | lernen | lernten | haben gelernt | hatten gelernt | werden lernen | werden gelernt haben | – | |
| ihr | lernt | lerntet | habt gelernt | hattet gelernt | werdet lernen | werdet gelernt haben | lernt | |
| sie, Sie | lernen | lernten | haben gelernt | hatten gelernt | werden lernen | werden gelernt haben | lernen Sie |