Substantiv
lerkur m (flertal lerkar)
- sanglærke
- lærke
Bøjning
| Bøjning |
Ental |
Flertal |
|
Ubestemt |
Bestemt |
Ubestemt |
Bestemt |
| Nominativ |
lerkur |
lerkurin |
lerkar |
lerkarnir |
| Akkusativ |
lerk |
lerkin |
lerkar |
lerkarnar |
| Dativ |
lerki |
lerkinum |
lerkum |
lerkunum |
| Genitiv |
lerks |
lerksins |
lerka |
lerkanna |
