kochen
Udseende
Tysk
Etymologi
Fra oldhøjtysk kohho, fra latin cocus.[1]
Udtale
Verbum
kochen
- at koge
- Ich koche Suppe.
- Jeg koger suppe.
- Ich koche Suppe.
Bøjning
| Ordstammen | Hjælpeverbum | Præteritum participium | Præsens participium | |||
|---|---|---|---|---|---|---|
| koch/præteritum: kochte | haben | gekocht | kochend |
Konjugation af kochen
| Person | Præsens | Præteritum | Perfektum | Pluskvamperfektum | Futurum I | Futurum II | Imperativ | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ich | koche | kochte | habe gekocht | hatte gekocht | werde kochen | werde gekocht haben | – | |
| du | kochst | kochtest | hast gekocht | hattest gekocht | wirst kochen | wirst gekocht haben | koch, koche | |
| er, sie, es | kocht | kochte | hat gekocht | hatte gekocht | wird kochen | wird gekocht haben | – | |
| wir | kochen | kochten | haben gekocht | hatten gekocht | werden kochen | werden gekocht haben | – | |
| ihr | kocht | kochtet | habt gekocht | hattet gekocht | werdet kochen | werdet gekocht haben | kocht | |
| sie, Sie | kochen | kochten | haben gekocht | hatten gekocht | werden kochen | werden gekocht haben | kochen Sie |