kennen
Udseende
Nederlandsk
Udtale
Verbum
kennen
Bøjning
|
Infinitiv kennen |
Præteritum kende |
Perfektum gekend |
Tysk
Etymologi
Fra oldhøjtysk kennen.[1]
Udtale
Verbum
kennen
- kende
- Sie kennen mich nicht.
- De kender mig ikke.
- Sie kennen mich nicht.
Bøjning
Konjugation af kennen
| Person | Præsens | Præteritum | Perfektum | Pluskvamperfektum | Futurum I | Futurum II | Imperativ | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ich | kenne | kannte | habe gekannt | hatte gekannt | werde kennen | werde gekannt haben | – | |
| du | kennst | kanntest | hast gekannt | hattest gekannt | wirst kennen | wirst gekannt haben | kenn, kenne | |
| er, sie, es | kennt | kannte | hat gekannt | hatte gekannt | wird kennen | wird gekannt haben | – | |
| wir | kennen | kannten | haben gekannt | hatten gekannt | werden kennen | werden gekannt haben | – | |
| ihr | kennt | kanntet | habt gekannt | hattet gekannt | werdet kennen | werdet gekannt haben | kennt | |
| sie, Sie | kennen | kannten | haben gekannt | hatten gekannt | werden kennen | werden gekannt haben | kennen Sie |
| Ordstammen | Hjælpeverbum | Præteritum participium | Præsens participium | |||
|---|---|---|---|---|---|---|
| kenn/præteritum: kannte | haben | gekannt | kennend |