Spring til indhold

iskant

Fra Wiktionary

Dansk

Etymologi

is + kant

Substantiv

iskant fælleskøn

  1. yderkanten af en ismasse eller isflage

Bøjning

Ental ubestemt
en iskant
Ental bestemt
iskanten
Flertal ubestemt
iskanter
Flertal bestemt
iskanterne

Kilder

    "iskant" i Den Danske Ordbog

    Svensk

    Etymologi

    is + kant

    Substantiv

    iskant fælleskøn

    1. iskant

    Bøjning

    Bøjning af iskant Ental Flertal
    fælleskøn Ubestemt BestemtUbestemtBestemt
    Nominativ iskant iskanteniskanter iskanterna
    Genitiv iskants iskantensiskanters iskanternas

    Kilder

      iskant i Svenska Akademiens ordbok