σκύλος

Fra Wiktionary
Spring til navigation Spring til søgning

Græsk

Udtale

  • IPA: /'scilo̞s/

Etymologi

Fra oldgræsk σκύλος (skind, hud).

Substantiv

σκύλος (skýlos) hankøn

  1. hund

Bøjning

Kasus Ental Flertal
Nominativ ο σκύλος οι σκύλοι
Genitiv του σκύλου των σκύλων
Akkusativ το(ν) σκύλο τους σκύλους
Vokativ σκύλε σκύλοι

Kilder