περιστέρι
Græsk
Etymologi
Fra oldgræsk περιστέριον, diminutiv af περιστερά (“‘due’”).
Substantiv
περιστέρι intetkøn
Bøjning
| Kasus | Ental | Flertal |
|---|---|---|
| Nominativ | το περιστέρι | τα περιστέρια |
| Genitiv | του περιστεριού | των περιστεριών |
| Akkusativ | το περιστέρι | τα περιστέρια |
| Vokativ | περιστέρι | περιστέρια |
Kilder
- „περιστέρι“ i Dictionary of Standard Modern Greek