μοναχός

Græsk

Etymologi

Fra oldgræsk μοναχός.

Substantiv

μοναχός hankøn

1. munk (person)

Bøjning

Kasus	Ental	Flertal
Nominativ	ο μοναχός	οι μοναχοί
Genitiv	του μοναχού	των μοναχών
Akkusativ	το(ν) μοναχό	τους μοναχούς
Vokativ	μοναχέ	μοναχοί

Synonymer

• καλόγερος

Kilder

• „μοναχός“ i Dictionary of Standard Modern Greek