δεκοχτούρα

Græsk

Etymologi

Fra δεκ(α)οχτώ.

Substantiv

δεκοχτούρα hunkøn

1. tyrkerdue

Bøjning

Kasus	Ental	Flertal
Nominativ	η δεκοχτούρα	οι δεκοχτούρες
Genitiv	της δεκοχτούρας	—
Akkusativ	τη(ν) δεκοχτούρα	τισ δεκοχτούρες
Vokativ	δεκοχτούρα	δεκοχτούρες

Kilder

• „δεκοχτούρα“ i Dictionary of Standard Modern Greek