kon

Kurdisk

Etymologi

Beslægtet med persisk گیان (goyân).

Udtale

• (Bohtan) IPA: /koːn/

Substantiv

كون kon hankøn

1. telt

   كون ڤدان

   kon vedan

   at slå telt op

Kilder

• Garzoni, Maurizio (1787), “Kivèta, Kivét”, i Grammatica e vocabolario della lingua kurda, Rom: Sacra Congregazione di Propaganda Fide
• Jaba, Auguste; Justi, Ferdinand (1879), “خیڤت khiwet”, “خیمه khymé”, “كون kon”, i Dictionnaire kurde-français, Sankt Petersborg: Académie impériale des sciences
• یوسف ضیاء الدین پاشا الخالدی (1892), “كُۆنْ”, i الهدیة الحمیدیة فی اللغة الكردیة, Istanbul: شركت مرتبیه مطبعه‌سی