emîr

Kurdisk

Etymologi

Fra arabisk أَمِير (ʔamīr).

Udtale

• (Bohtan) IPA: /ɜˈmiːɾ/

Substantiv

امیر emîr hankøn

1. fyrste

Afledte termer

• pismîr
• dotmîr

Kilder

• Garzoni, Maurizio (1787), “Mir”, i Grammatica e vocabolario della lingua kurda, Rom: Sacra Congregazione di Propaganda Fide
• Jaba, Auguste; Justi, Ferdinand (1879), “میر mir”, i Dictionnaire kurde-français, Sankt Petersborg: Académie impériale des sciences
• یوسف ضیاء الدین پاشا الخالدی (1892), “مِیٖرْ”, i الهدیة الحمیدیة فی اللغة الكردیة, Istanbul: شركت مرتبیه مطبعه‌سی