Spring til indhold

balqelûn

Fra Wiktionary

Kurdisk

Etymologi

Udtale

Substantiv

balqelûn (بال قلون) hankøn

  1. piperør

Kilder

    • Garzoni, Maurizio (1787), “Bàsk kaliùn” i Grammatica e vocabolario della lingua kurda, Rom: Den Hellige Kongregation til Udbredelse af Troen, s. 214