Spring til indhold

Bessen

Fra Wiktionary

Plattysk

Substantiv

Bessen hankøn

  1. kost

Bøjning

Nordtyskland Ental Flertal
Nominativ de Bessende Bessens
Nonominativ den Bessende Bessens
Genitiv sien / ehr / vun de Bessensien / ehr / vun de Bessens
Münsterland Ental Flertal
Nominativ de (een) Bessende (iälke) Bessens
Nonominativ dän (enen) Bessende (iälke) Bessens
Genitiv van dän (enen) Bessenvan de (iälke) Bessens