πανσέληνος

Græsk

Etymologi

Fra oldgræsk πανσέληνος, fra παν- + σελήνη (“‘måne’”)

Substantiv

πανσέληνος hunkøn

1. fuldmåne

Bøjning

Kasus	Ental	Flertal
Nominativ	ο πανσέλινος	οι πανσέλινοι
Genitiv	του πανσελίνου	των πανσελίνων
Akkusativ	το(ν) πανσέλινο	τους πανσελίνους
Vokativ	πανσέλινε	πανσέλινοι

Kilder

• „πανσέληνος“ i Dictionary of Standard Modern Greek